Lekcja 4: Zaimki i dzierżawcze

Słownictwo: rodzina, rzeczy osobiste, części ciała

Jak pracować z tą lekcją

  1. Przeczytaj regułę — zaimki (I, you, he, she, it, we, they) i dzierżawcze (my, your, his, her, its, our, their). To dwa równoległe rzędy.
  2. Zauważ najważniejsze: w angielskim są „on", „ona", „ono", ale „ono" (it) — dla wszystkiego nieożywionego i zwierząt. Stół — it. Kot — zwykle it. Samochód — it.
  3. Wytrenuj dzierżawcze 's — „Anna's book" = książka Anny. To zamiast naszego dopełniacza.

Zaimki i dzierżawcze — cegiełki każdego zdania. Bez nich nawet prostego „moja książka" nie zbudujesz.


Część 1: Zaimki osobowe — kto wykonuje

W angielskim jest siedem zaimków osobowych w pozycji podmiotu:

EnglishPolskiKiedy
Ijazawsze wielką literą!
youty, wy (to samo)jedna osoba lub grupa
heontylko o mężczyznach i chłopcach
sheonatylko o kobietach i dziewczynkach
itono, to, on/ona (o przedmiocie)wszystko nieożywione, zwierzęta
wemymy (włącznie z mówiącym)
theyoni, onedwie lub więcej osób/rzeczy

„I" — zawsze wielką literą. Nawet w środku zdania: This is what I think.. To unikalna reguła angielskiego.

„You" — jedno słowo dla wszystkich. W angielskim nie ma różnicy między „ty" a „pan/pani" (grzeczne), ani między „wy" (jednej osoby) a „wy" (grupy). To uproszczenie, które docenimy.

He / she / it — podział wg płci

W polskim „kotka" — rodzaj żeński, „stół" — rodzaj męski, „okno" — rodzaj nijaki. To rodzaj gramatyczny, do płci biologicznej prawie się nie odnosi.

W angielskim odwrotnie: wszystko, co nie jest człowiekiem, to it. Rodzaj wybierany jest według płci biologicznej, a nie gramatyki.

ObiektZaimekUwaga
mężczyzna / chłopiec / Tomekhebiologicznie męski
kobieta / dziewczynka / Annashebiologicznie żeński
dziecko (ogólnie)he lub she, lub itjeśli płeć nieznana — czasem it
książka, stół, dom, samochóditwszystkie rzeczy
kot, pies (zwierzę domowe)it (lub he/she, jeśli właściciel)pupil-„członek rodziny" czasem he/she
kraj, statek, samochód (ulubiony)she (artystycznie)poetycko — czasem „she"

Najważniejsze: dla ciebie, początkującego, wszystko, co nie jest człowiekiem — it. Bez wyjątków na tym etapie.

Nie myl! W polskim „stół" — rodzaj męski, ale po angielsku o stole mówimy it, nie he. Nie próbuj przenosić polskiego rodzaju do angielskiego.


Część 2: Dzierżawcze — mój, twój, jego, jej

Żeby powiedzieć „mój", „twój", „jego", angielski daje inny zestaw słów:

ZaimekDzierżawczeTłumaczenie
Imymój / moja / moje / moi
youyourtwój / wasz
hehisjego
sheherjej
ititsjego / jej (o przedmiocie)
weournasz
you (mn.)yourwasz
theytheirich

Zauważ: my / your / his / her nie zmieniają się ani przez rodzaj, ani przez liczbę. my book, my books, my brother, my sister — wszędzie „my". W polskim „mój brat / moja siostra / moje książki" — trzy formy; w angielskim — jedna.

Główna wskazówka: dla „on/ona/ono" zaimki dzierżawcze są różne: his (jego), her (jej), its (jego/jej o przedmiocie). Po angielsku — to trzy różne słowa, nie jedno.

Porównanie

PolskiAngielski
mój bratmy brother
moja siostramy sister
moje dziecimy children
jego brathis brother
jej brather brother
nasz domour house
ich samochódtheir car

Część 3: Niebezpieczna para — its vs it's

Its (bez apostrofu) — to dzierżawcze: „jego, jej" (o przedmiocie). It's (z apostrofem) — to skrót od „it is" (to jest) lub „it has" (to ma).

EnglishTłumaczenie
The cat licks its paw.Kot liże swoją łapę.
It's a cat.To kot. (it is)
It's cold today.Dzisiaj zimno. (it is)
The house has its problems.Dom ma swoje problemy.

Najczęstsza pułapka ortograficzna w angielskim. Rodzimi użytkownicy też się mylą. Zapamiętaj: apostrof = skrót czasownika; bez apostrofu = przynależność.


Część 4: Dzierżawcze 's — „Annin", „tatusiowy"

Żeby powiedzieć „książka Anny" lub „dom Tomka", w angielskim do imienia dodajemy 's.

EnglishPolski
Anna's bookksiążka Anny
Tom's housedom Tomka
my brother's carsamochód mojego brata
the teacher's nameimię nauczyciela
my mother's bagtorebka mojej mamy

Główna reguła: 's stawia się przy właścicielu (Annie), a przedmiot posiadany (książka) idzie potem. Kolejność — odwrotna do polskiej: polski mówi „książka Anny", angielski — „Anna's book".

To zamiana naszego dopełniacza. W polskim końcówka -y / -a / -i: „Anny", „Tomka", „nauczyciela". W angielskim — 's do mianownika.

Liczba mnoga

Jeśli imię kończy się na -s (liczba mnoga lub imię typu „James"), stawia się tylko apostrof:

EnglishPolski
my parents' housedom moich rodziców
the students' booksksiążki studentów
James' car lub James's carsamochód Jamesa

's czy of? „Książka Anny" — jest też drugi sposób: the book of Anna. Ale dla osób i zwierząt typowe jest 's. Dla rzeczy — zwykle of: the door of the house (choć „the house's door" też można). Szczegółowo — później.


Część 5: Zaimki w formie dopełnienia — me, you, him, her…

Nie wszystko w tej lekcji o „mój". Kiedy zaimek stoi po czasowniku (jako dopełnienie), zmienia formę:

Podmiot (S)Dopełnienie (O)Dzierżawcze
Imemy
youyouyour
hehimhis
sheherher
ititits
weusour
theythemtheir

Przykłady:

  • I see him. — Widzę go.
  • She loves me. — Ona kocha mnie.
  • We help them. — Pomagamy im.
  • Tom knows us. — Tomek zna nas.

Zauważ: you i it mają jedną formę dla podmiotu i dopełnienia. Wszystkie pozostałe się różnią (I/me, he/him, she/her, we/us, they/them).

Uwaga na her: „her" jest jednocześnie dopełnieniem („I see her" — widzę ją) i dzierżawcze („her book" — jej książka). To jedyny zaimek z taką dwuznacznością. Rozróżniamy po pozycji.


Następny krok: Lekcja 5 — Czas teraźniejszy prosty (Present Simple). Dowiesz się, jak powiedzieć „pracuję", „on pracuje", i główną pułapkę: jedyne „-s" w 3. osobie (he workS, nie he work). To unikalna zgodność, którą polskojęzyczny stale zapomina.

Lekcja 4: Zaimki i dzierżawcze · English · Glottos Matrix