Lekcja 3: Czasownik to be — am, is, are

Słownictwo: narodowości, kraje, zawody, przymiotniki stanów i uczuć

Jak pracować z tą lekcją

  1. Przeczytaj regułę — am/is/are, i najważniejsze: nie wolno ich pominąć. To L2 polskiego człowieka na 5 lat do przodu: „ja nauczyciel" wylatuje samo, a powinno być „I am a teacher".
  2. Powiedz na głos wszystkie formy — i pełne (I am), i skrócone (I'm). W żywej mowie angielski zawsze skraca.
  3. Trenuj matrycę — krótkie dialogi „who? what? where? how?", zbudowane na to be.

To najczęstszy czasownik angielskiego. Z nim będziesz pracował przez całe życie. I to pierwszy czasownik „posiłkowy" — będzie też budował czas teraźniejszy długi (L11), stronę bierną (L34) i wiele innych.


Część 1: Główna reguła — to be nie wolno pominąć

W angielskim każde zdanie obowiązkowo ma czasownik. W polskim często go nie ma: „Ja nauczyciel", „Anna młoda", „Dom duży". W angielskim czasownik musi być. I w tych przypadkach to czasownik to be.

PolskiAngielski (poprawnie)Angielski (BŁĘDNIE!)
Jestem nauczycielem.I am a teacher.✗ I a teacher.
Anna jest młoda.Anna is young.✗ Anna young.
Dom jest duży.The house is big.✗ The house big.
Jesteśmy w domu.We are at home.✗ We at home.

Najważniejsze: „I a teacher" to nie zdanie, a kasza. Bez is/am/are zdanie jest niedokończone. To najczęstszy błąd polskojęzycznego — będziesz się o niego potykał miesiącami. Dlatego od samego początku wymawiaj to be na głos, z przesadą.


Część 2: Trzy formy — am, is, are

To be — jedyny czasownik angielski, który ma trzy różne formy w czasie teraźniejszym.

OsobaZaimekForma to beTranskrypcja
1 os. l. poj.Iamem
2 os. l. poj./mn.youarea
3 os. l. poj. (m.)heisiz
3 os. l. poj. (ż.)sheisiz
3 os. l. poj. (przedmiot)itisiz
1 os. l. mn.wearea
2 os. l. mn.youarea
3 os. l. mn.theyarea

Logika: am — tylko z I. is — tylko z he, she, it (i każdym rzeczownikiem w liczbie pojedynczej: „Tom is...", „the cat is..."). are — ze wszystkimi pozostałymi (you, we, they i każdym rzeczownikiem w liczbie mnogiej).

Ciekawostka: you w angielskim to jedno słowo i dla „ty", i dla „wy", i dla jednej osoby, i dla grupy. To uproszczenie, które docenisz.


Część 3: Skróty — jak mówi się w prawdziwym życiu

W mowie potocznej to be prawie zawsze się skraca. Na piśmie — w tekście nieformalnym też. W liście biznesowym — piszą pełne formy.

Forma pełnaSkrótWymowa
I amI'majm
You areYou'rejo (BrE) / jur (AmE)
He isHe'shiz
She isShe'ssziz
It isIt'sits
We areWe'rełi (BrE) / łir (AmE)
They areThey'redzea (BrE) / dzer (AmE)

W imionach i rzeczownikach: Anna is często brzmi jak Anna's. Tom isTom's. The dog isThe dog's. Ten skrót na słuch jest taki sam jak dzierżawcze 's (L4) — rozróżniamy po kontekście.


Część 4: Przeczenie — dodaj not

Żeby powiedzieć „nie", dodajemy not po to be.

Forma pełnaSkróty
I am notI'm not (tylko jeden wariant)
You are notYou're not / You aren't
He is notHe's not / He isn't
She is notShe's not / She isn't
It is notIt's not / It isn't
We are notWe're not / We aren't
They are notThey're not / They aren't

Dwie formy skrótu dla „nie jest": albo skracaj zaimek (he's not), albo skracaj not (he isn't). Obie są normalne. Tylko dla „I am not" nie ma formy „I amn't" — to wyjątek.


Część 5: Pytanie — zamień miejscami

Żeby zrobić pytanie z to be, przestaw zaimek i czasownik.

StwierdzeniePytanie
You are a student.Are you a student?
He is at home.Is he at home?
They are tired.Are they tired?
It is good.Is it good?
I am late.Am I late?

Zauważ: to jedyny sposób zadania pytania w angielskim bez czasownika posiłkowego do. Z to be — przestawiamy sam czasownik. Ze wszystkimi innymi czasownikami (zob. L6) — bierzemy posiłkowy do. To uproszczenie, które daje ci to be.

Krótkie odpowiedzi

Na pytanie z to be w angielskim typowa jest krótka odpowiedź z tym samym czasownikiem:

PytanieTakNie
Are you a student?Yes, I am.No, I'm not.
Is he tired?Yes, he is.No, he isn't.
Are they at home?Yes, they are.No, they aren't.

Nie „Yes" w pojedynkę — to oschłe. Normalnie: „Yes, I am." Również nie „Yes, I'm." — w krótkich odpowiedziach skracać nie wolno. Tylko w przeczących: „No, I'm not."


Część 6: Co wyrażamy czasownikiem to be

To be — to „być", „znajdować się", „istnieć". Cztery główne funkcje:

1. Identyfikacja — kto/co to jest

  • I am Tom. — Jestem Tomek.
  • She is my sister. — Ona jest moją siostrą.
  • This is a book. — To jest książka.

2. Opis — jaka osoba/rzecz

  • The house is big. — Dom jest duży.
  • Anna is tall. — Anna jest wysoka.
  • The coffee is hot. — Kawa jest gorąca.

3. Pochodzenie / narodowość / zawód

  • I am Polish. — Jestem Polakiem / Polką.
  • Tom is from London. — Tomek jest z Londynu.
  • She is a doctor. — Ona jest lekarką.

4. Stan / emocja / miejsce

  • I am tired. — Jestem zmęczony.
  • She is happy. — Ona jest szczęśliwa.
  • We are at home. — Jesteśmy w domu.
  • The keys are on the table. — Klucze są na stole.

Następny krok: Lekcja 4 — Zaimki i dzierżawcze. Dowiesz się o my, your, his, her — i o dzierżawczym 's (Anna's book — książka Anny). I dlaczego angielski tak surowo dzieli „he" i „she", ale wszystko nieożywione — „it".

Lekcja 3: Czasownik to be — am, is, are · English · Glottos Matrix